بلاگ
چوب هایی که دوباره متولد شدند!
ما در سفر کار میکنیم؛ قصهی چوبهایی که دوباره متولد شدند
ما کارمان را از یک میز ثابت و یک کارگاه همیشگی شروع نمیکنیم.
بخش مهمی از مسیر ما در سفر شکل میگیرد؛ در جادهها، روستاها، شهرها و میان آدمهایی که در هر سفر چیزی تازه برایمان دارند.
ما در سفر کار میکنیم.
و شاید به همین دلیل است که مواد اولیهی کارهایمان هم، مثل خود ما، داستان سفر دارند.
بخش زیادی از چوبهایی که برای ساخت زیورآلات استفاده میکنیم، چوبهایی نیستند که برای رسیدن به دست ما قطع شده باشند. بسیاری از آنها به ما هدیه داده شدهاند، یا چوبهایی بودهاند که دیگر کسی برایشان کاربردی نمیدیده؛ تکههایی که قرار بوده دور ریخته شوند یا گوشهای بمانند.
ما اما به آنها جور دیگری نگاه میکنیم.
برای ما هر تکه چوب، پیش از آنکه یک مادهی اولیه باشد، بخشی از یک زندگی است؛ درختی که سالها رشد کرده، آفتاب و باران دیده، در یک جغرافیای خاص ریشه داشته و حالا فرصتی دوباره پیدا کرده تا در شکل تازهای ادامه پیدا کند.
از کهور قشم تا گردوی رودبار
یکی از این چوبها، کهور قشم است؛ چوبی که از جنوب ایران و از دل اقلیم گرم و متفاوت جزیرهی قشم به دست ما رسیده.
کهور برای ما فقط یک نوع چوب نیست؛ یادآور جنوب، گرما، خاک و سفر است. ما بخشی از این چوب را دوباره به زندگی برگرداندیم و به جای آنکه پایانش دور ریخته شدن باشد، تبدیلش کردیم به چیزی که سالها همراه یک آدم دیگر بماند.
در سفر به خراسان، عناب هم قصهی خودش را به ما رساند.
چوب عناب با رنگ و بافت خاص خودش، یکی دیگر از متریالهایی است که دوست داریم به جای پنهان کردن ویژگیهای طبیعیاش، اجازه بدهیم خودش را نشان بدهد. هر رگه، تغییر رنگ و ناهماهنگی کوچک، بخشی از هویت آن قطعه است.
و بعد، گردوی سیاه ارتفاعات رودبار؛ چوبی با شخصیت و عمق متفاوت که از ارتفاعات رودبار به مسیر ما رسید.
چوبی که وقتی در دست میگیریمش، لازم نیست چیز زیادی به آن اضافه کنیم. گاهی بهترین کاری که میشود کرد، این است که اجازه بدهیم خود چوب حرف بزند.
ما چوب را عوض نمیکنیم؛ به آن فرصت دوباره میدهیم
یکی از چیزهایی که برای ما اهمیت دارد، این است که طبیعت را تا جای ممکن همانطور که هست نگه داریم.
قرار نیست همهچیز صاف، یکدست و بینقص باشد.
گرهها، رگهها، ترکهای کوچک و تفاوت رنگها برای ما ایراد نیستند. اتفاقاً همینها هستند که باعث میشوند هیچ دو قطعهای دقیقاً شبیه هم نباشند.
وقتی یک تکه چوب قدیمی را به زیورآلات تبدیل میکنیم، در واقع بخشی از گذشتهی آن را هم با خودمان حمل میکنیم؛ گذشتهای که شاید از یک درخت، یک شاخه، یک وسیلهی قدیمی یا حتی تکهچوبی ناشناخته شروع شده باشد.
ما فقط شکلش را تغییر میدهیم.
زیورآلاتی که یک تکه از سفر را با خود دارند
شاید برای همین است که دوست داریم زیورآلات ما فقط «زیبا» نباشند.
دوست داریم وقتی کسی یکی از آنها را انتخاب میکند، بداند که آن قطعه از جایی آمده؛ از یک سفر، یک منطقه، یک آدم، یک درخت یا یک اتفاق.
کهور قشم، عناب خراسان، گردوی سیاه ارتفاعات رودبار…
هر کدام جغرافیای خودشان را دارند و حالا بخشی از آن جغرافیا، در قالب یک زیور کوچک، میتواند همراه کسی به جایی دیگر سفر کند.
این برای ما ادامهی همان مسیر است.
چوبی که یک روز در گوشهای مانده بود، حالا دوباره به حرکت درآمده.
از دل طبیعت به دست ما رسیده، از کارگاه کوچکمان عبور کرده و در نهایت راهش را به سمت یک آدم تازه پیدا میکند.
ما کار در سفر میکنیم؛ و شاید زیباترین بخش این سفر، همین باشد که چیزهایی را پیدا کنیم که دیگران از کنارشان گذشتهاند و کمک کنیم دوباره دیده شوند.
هر زیور، یک تکه چوب است.
اما پشت هر تکه چوب، یک داستان هست.

